dd

7 Kasım 2011 Pazartesi

Fırıncı

Her gece ışıklar söndügünde, gün geceye döndüğünde ve yarım kalmış her şey bır kez daha tamamına eremeden öylece durduğunda karşı kaldırımdaki fırını izlemeye koyuluyordu. 



Sokaktaki tek hareket terliklerini sürüyerek yük indiren fırıncılardı. Sürüdükleri ayaklarını görmek, bu küçük hareketlilik, bu sesler, ölmesini engelliyordu. Aksi takdirde izleyeceği tek şey bedeninde açılmış yara izleri olacaktı. Tıpkı bu gece olduğu gibi... 



Elektrikler kesikti ve bu gece fırını açan olmamıştı, ekmek kokusunu, yumuşak kurabiyelerin altı yanık tadını alamıyordu bu kez! Birden tuhaf bir mutluluk sardı; ölmek için bahanesi vardı artık; kendinden başka suçlayacak birileri; ne de olsa açılmamıştı fırın!



Kafasına boşaltacağı bir şarjörü ya da kendini sallandıracağı bır çamaşır ipi yoktu!



Birden karşı kaldırımda parıldayan bıçağı gördü. Fırıncı sabahtan önlüğüne silip bırakmıştı dükkanın önüne. Bilir gibi! İster gibi! Ufak bir hareket çakmıştı başıyla ; selam eder ve hoşçakal der gibi!


Geceliği ile indi aşağıya, ölüsü kolay yıkansın, bir de kıyafetlerini çıkartmakla uğraştırmasın istiyordu insanları! Boynuna atkısını doladı, en sevdiği kokuyu sürdü sonra; mis kokmalıydı ölüm!

Bir hayat, kapısına kilit vurdu o gece ve sabah, yerde yatan kadının kapanan gözlerini öperek açtı dükkanını fırıncı!




*******************


Öyküye dair: 

Bu gece öyle bir haldeydim ki kendimi banyoya kapadım, ışıkları söndürdüm, telefonumu yanıma aldım, sonra çok sevdiğim bir dostumla mesajlaşmaya başladım. Durumumdan bahsettim istemsizce. Kendisi doktor. Bir sonraki adımın benim için iyi olmayacağını, en azından bir şeyler yazmamı söyledi. Ben de yazamadığımı...

Bunun üzerine bana dört kelime verip onlarla bir şeyler yazmamı istedi. 
Kelimelerim: fırın-terlik-kaldırım-rüya idi. 

Ben de telefondan yazmaya başladım yukarıdaki metni. Yaklaşık 10 dakika sürdü ve bu 10 dakika bana çok iyi geldi. Yazamamakla yakınırken o insanın beni harekete geçirmesi bir kez daha mükemmel bir dost olduğunu hatırlattı ve yazının da her daim en iyi tedavi şeklim olduğunu! 


Bu arada şerefsiz fırıncıyı görüyor musunuz? Öldürdü beni!

İyi geceler... 

2 yorum:

  1. Keyifli bir paylaşım olmuş..Teşekkür ederim. devamı gelsin lütfen

    YanıtlaSil