dd

27 Şubat 2010 Cumartesi

Açlık Oyunları 2. Kitap - Ateşi Yakalamak

Ve işte tamam! Suzanne Collins'in, ilk kitabı öyle alelacele yazmasının, hatta çevirmenin de alelacele çevirmesinin esbabı mucibesi -benim açımdan- belli oldu! Elbette ne yiğidi öldüreceğim ne de hakkını yiyeceğim. Kadında yaratıcılık olduğu doğru ama fazla acele ediyor birader! Oturup yazacakları üzerine biraz daha düşünse ve kendine azıcık daha zaman verse çok daha etkili bir şeyler yaratacakmış hissi uyandırıyor insanda. Örneğin ben 1. kitapta bu hissi daha fazla yaşamışken; 2. kitapta bu hissiyatımın üzeri hafif hafif örtülmeye başladı. Kapandı diyemem! Önümüzdeki maçlara bakacağız, bu da ne demek oluyor? Beklemedeyim, son yorum açısından 3. kitaba şans veriyorum fakat gidişat umut verici diyebilirim. Esbabı mucibe olayına gelince, bence kadıncağız kendisi bile durumun içinden çıkamamış; ben 1. kitapta bu işi kotaramayacağım diyerek koyvermiş, 2.'ye ve 3.'ye saklamış kendini. Her ne olursa olsun, 2. kitabı daha fazla keyif alarak okudum ve 1. kitabın çevirisinde yer alan ısrarlı yazım hatalarının da azaldığını gördüm.

Kahramanlar yine Peeta ve Katniss. Haliyle bu kitapta kendilerini daha fazla tanıma fırsatı buluyorsunuz. Yalnız Katniss'in bunca derdin arasında bile yeni yetme sevdalı halleri insana batıyor sanki :) Ayrıca bu ikili dışındaki karakterlere de daha fazla değinilmiş.

Kitaptaki kurgu kesinlikle ilkinden daha başarılı. Düşündüm de sadede gelip olaylardan bahsedemiyorum çünkü ikinci kitap açısından yapılacak özet, filmin sonunu söylemek gibi olacak! Sadece daha isyankar, daha akılcı ve daha eğlenceli diyerek noktayı koyayım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder