dd

6 Nisan 2010 Salı

Bir ömrü burada geçirebilirim!


Taşındım! Bu sıralar böyle bir furya var. Cümlealem taşınıyor niyeyse?! Şu köşe, evin en sevdiğim noktası. Kuzum, domuz kumbaram, matruşkalar, akıl defterim ve hepsinden önemlisi kitaplarım. Beyaz bir kitaplıkla örtülüler. Eskiden beri beyaz bir kitaplığım olsun isterdim. O da bana evin kendi hesiyesi oldu. Yakında sığamayacak olsam da bu nokta evimin hep en sevdiğim noktası olarak kalmaya ve bizatihi hayatımın dip köşelerine temas etmeye devam edecek. Mutluluk bu olsa gerek! Heh.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder