dd

26 Nisan 2010 Pazartesi

Di-cı-tıl Vööörld


Bugün bir müvekkilimiz bana (İNANILIR GİBİ DEĞİL AMA) dijital tesbih hediye etti! Aynen yukarıda görmekte olduğunuz, yüzük formatında da kullanılabilen, sayacı ve sıfırlayıcısı olan, çılgın bi' şey! Yalnız benimkisi yeşildi. (Elden çıkarıp o minvalde bir sevdiğim şahsiyete hedaye ettim ben de napayım!)

Dicıtıl tings vil çeync dı vörld! Tamam mı yeni sloganımız bu. Ha bu arada tesbihin de dijitalini yapmışlar bu apayrı bir başlık oluşturabilecek kadar möhim bir konu kanaatimce. Öteliyorum o nedenle. Aman yarebbim her şeye ayak uyduruluyor, eksik kalınmıyor, bak dijitaliteye(bunu şimdi uydurdum ne iğrenç kelime oldu) de ayak uydurdu adamlar, siz daha yerinizde sayın!

Hediye! Banaaaa! Tesbiiih hem de dijital!!!

Hali ile elime aldığımda ilk tepkim; "bunla yapınca geçerli oluyor muymuş?" gibi abuk bir soru sormak olabildi. Zira o an basiretim bağlandı. Hani geçerli yerine "caiz" falan demem duruma daha uygun düşerdi galiba. :-) Yani tamam bu küçük ve çitlembik "yeşil" hediyenin içindeki güzel hissiyat ve hediye verebilme yetisi bakımından baktığımda, adamcağızın yaklaşımı gerçekten takdire şayan ama birader hediye vermenin de bir tarzı, bir üslubu, bir adamına göre muamelesi vardır. Tipe bak çay demle. Bana bu mu hediye edilir! Yar beni, yar beni ille de yar OYAR beni derim başka da bir şey demem bu işe!



Ayrıca bir başka müvekkilimiz de ayakkabı imalatçısı ve illa bana ayakkabı yapmak istiyor. Hayır ben adamın ayağımla böyle bir münasebete girmesini istemiyorum! Beni her gördüğünde ille de ayakkabı yapacam (evet yapacam!) diyip duruyor. Neyim ben Külkedisi falan mı?! Ah hiç işim olmaz. Neyse şu sıralar duruldu, unuttu beni.


Benim yurdum insanı, aslında şeker şerbettir yahu. Hediye vermeyi sever. İlla ki sevgi gösterilerinde bulunmak ister. Yalnız insan almak istemediği bir hediyeyi alınca da bu durum, bünyede kızamığa sebep oluyor. Artık adama ne hissettirdiysem bana şu dijital tesbihi hediye etmeyi uygun gördü. Huşu hissi ve huzur vermiş olabilir miyim? Bu fena değil aslında. Bu arada oda arkadaşıma da aynısından vermiş olması beni azıcık da olsa rahatlattı. Zira oda arkadaşım da alkol ile münasebeti benden hallice olan bir arkadaş. :-)

Bu tonton hediyeyi unutmamak adına bu yazı ile ölümsüzleştiriyorum. Selametle! :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder