dd

20 Nisan 2010 Salı

Kanadım...

"Bir şey daha öğrendim. Bir vücudun beklentisi bir umut kadar uzun sürebilir. Seninkini bekleyen benim vücudumun mesela.
Sana iki kere müebbet verdikleri anda onların zamanına inanmayı bıraktım... A." (John Berger, A'dan X'e)


Ben de onların zamanına inanmayı bıraktım. Tam olarak bugün! Çünkü kanadım, yoksun artık. Seçimi kendim yaptım ancak her seçimde bu yola zorlayan gerçek ve hatrı sayılır nedenler vardır. Çoğu zaman ağzı bantlanır, cümlelerin anlaşılırlığı boğuklaştırılır böylece. Ama ses tam olarak susturulamaz. Ses, bağırmaya devam eder! Ses, gittikçe çoğalır bulduğu boşlukların arasından. Çığlığa komşu olur. Ağzını bantlamıştım sesin. Beklentim umut kadar uzun sürebilirdi. Umut kadar... Umudumu kırdın kanadım. Kanadımı kırdın!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder