dd

7 Eylül 2011 Çarşamba

Şarkıyı Dinlemeden Önce Yazımı Okuyup Ardından Merakımı Giderir misiniz? Antony&The Johnsons



Ankara'dan İstanbul'a doğru yol alıyordum. Hem de trenle; en sevdiğim!
Yıllardan hangisiydi hatırlamıyorum, en az 6-7 yıl öncesi olacak... Mevsimlerden kıştı çok iyi hatırlıyorum çünkü tren Eskişehir'de arıza vermiş ve neyse ki tüm tren yolcuları Eskişehir'in ve trenin metal soğukluğunda can vermeden önce arıza onarılmıştı. O kadar üşümüştüm ki hayatımda hiç o kadarını bilmem! Gözüm öyle korktu ki dönüşte kendime İstanbul'dan siyah beyaz pötikareli bir battaniye alarak geri dönüş yoluna çıkmıştım. :) O küçük battaniye hala üşüdüğümde sırtımdaki yerini alıyor. Hala yepyeni, hala o yolculuğun güzelliğini hatırlatıyor! En neşeli zamanlarımdı o yaşlar...


İşte o Ankara-İstanbul yolculuğumu hatırlatır bu şarkı da bana, defalarca dinlemiştim, hatırlıyorum...Şarkı kısa diye kızıyordum bir de. Tadı damakta kalan tadımlık yemek gibi; ne yediğinizden bir şey anlıyorsunuz ne de yemeden durabiliyorsunuz.

Ben şarkıları ve bu şarkılara karşı bedenimin ve zihnimin vereceği tepkileri en iyi uzun yolculuklarda teşhis edebiliyorum. Notalar, yol ile birleştiğinde imgelemin en saf halini yaşıyorum. 

Bugün de neden bilmem, bir anda aklıma bu şarkı geldi ve youtube'dan iki video ile buldum. Aslında diğer klip benim için daha güzeldi ama kimilerine sıkıcı gelebilir diye V For Vendetta'lı olanını ekledim. (ki bu filme de bayılırım.) 

Şimdi de merakımdan size soruyorum, ilgilenirseniz eğer:
Klibi hiç izlemeden, sadece şarkıyı dinlediğinizde neler hissettiğinizi ve düşlediğinizi bana anlatır mısınız?

5 yorum:

  1. O tren şimdi daha konforlu, emin ol yeniden yolculuk yapsan gene keyif alırsın :)

    YanıtlaSil
  2. @Bolat: Aslında konfor arttıkça hatıralar azalıyor sanki... Seviyorum salaş yerleri, arızalı eşyaları, beyinleri ve her şeyi. :)
    Hoşgeldiniz bloguma!

    YanıtlaSil
  3. Her nefes alışında hayatı biriktiriyorsun çıkınında
    büyüdükçe çıkının zorlanıyorsun taşımakta
    Yüreğinde ve ayaklarında
    Ondandır bu çöküşün her senenin devri daiminde
    Düşünme, daha genç duruyorlar diye birileri
    Yükleri hafiftir de ondan
    Yaşamamışlardır yani
    Bırak çözülsün dizlerin
    Alnın kırışsın, ellerin
    Git kocaman bir mezar kazdır kendine
    Birazı bedenine, birazı taşıdığın çıkınına
    Nasılsa o yükle anacaklar seni devam eden yıllarda

    Şaka yapmıyorum aklıma ilk gelen demeyeyim ama dinlerken dudaklarımdan dökülen bu oldu.

    YanıtlaSil
  4. Ölüme dair olmuş Vuslat! Tamam acıklı bir şarkı ama o kadar da değil, bana inanılmaz umutlu geliyor bir yandan da! :) Yaniii mezarımı kazdırmıyorum! Sen de öyle!!!

    YanıtlaSil
  5. Aslında öldürmüyor yaşatıyordum, "Nasılsa o yükle anacaklar seni devamında" Yani umut var sonunda. yalnızca bilmiyorum melodi bende koca bir yükü taşıdığımız hissini tekrar yarattı.
    Öyle işte
    sevgiyle...

    YanıtlaSil